Witamy na CE Energetik - Certyfikaty Energetyczne

Celem wprowadzenia obowiązku sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej jest promowanie budownictwa efektywnego energetycznie i zwiększanie świadomości społecznej w zakresie możliwości uzyskania oszczędności energii w budownictwie. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków to olbrzymi krok w stronę oszczędności energii. Zaimplementowana we wszystkich krajach Unii Europejskiej generować będzie olbrzymie oszczędności energii. Jednocześnie znacząco wpłynie na rynek nieruchomości oraz budownictwa.

Świadectwo Charakterystyki Energetycznej

Jest to dokument, który określa wielkość zapotrzebowania na energię niezbędną do zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku lub lokalu, czyli energii na potrzeby ogrzewania, przygotowania ciepłej wody, wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynków użyteczności publicznej również oświetlenia. Dla potrzeb sporządzenia charakterystyki energetycznej budynków przemysłowych i magazynowych nie uwzględnia się ilości energii dostarczanej do tych budynków dla celów technologiczno-produkcyjnych. W świadectwie ocenia się wielkość zapotrzebowania na energię wynikającego z przeznaczenia i standardu budynku oraz jego systemów instalacyjnych, czyli na podstawie jego stałych, obiektywnych cech, a nie na podstawie pomiaru zużycia energii gdyż trudno poddać obiektywnej ocenie sposób użytkowania budynku przez jego użytkowników. Obowiązek posiadania Świadectwa Energetycznego Od 1 stycznia 2009 świadectwo charakterystyki energetycznej jest obowiązkowe dla wszystkich nowopowstałych nieruchomości oraz używanych wprowadzanych do obrotu (sprzedawanych lub wynajmowanych), a także dla budynku, gdy w wyniku przebudowy lub remontu uległa jego charakterystyka energetyczna. Świadectwo jest sporządzane na podstawie oceny energetycznej, polegającej na określeniu wielu różnych parametrów energetycznych (zintegrowanej charakterystyce energetycznej).

Podstawy prawne Certyfikacji Energetycznej

Podstawą prawną na poziomie Unii Europejskiej jest Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynku.

• Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.
To ona narzuca konieczność wprowadzenia odpowiednich regulacji, prawnych mających na celu wprowadzenia obowiązkowego certyfikowania budynków najpóźniej od dnia 1 stycznia 2009 roku. Charakterystyczne jest tutaj, że Dyrektywa nie narzuca ścisłych, uniwersalnych zasad oceny jakości energetycznej budynku, pozostawiając szczegółowe przepisy poszczególnym krajom członkowskim. Dyrektywa określa jedynie zakres celów, które muszą być osiągnięte metodami lokalnymi. Z tego powodu zasady obliczeń są właściwe dla danego kraju.

W Polsce podstawą prawną jest nowelizacja ustawy Prawo Budowlanej z dnia 19 września 2007 roku.

• Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 191, poz. 1373)
Zgodnie z nią wszystkie nowo powstające oddawane do użytku budynki oraz budynki lub lokale podlegające zbyciu lub wynajmowi podlegają certyfikacji. Oznacza to, że każdy taki budynek lub lokal musi posiadać świadectwo charakterystyki energetycznej (certyfikat), określający wielkość energii wyrażoną w kWh/m2/rok niezbędną do zaspokojenia różnych potrzeb związanych z użytkowaniem. Dokument taki jest ważny przez 10 lat. Ponadto w przypadku opracowania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2, który jest zajmowany przez organy administracji publicznej lub, w którym świadczone są usługi znacznej liczbie osób, jak dworce, lotniska, muzea, hale wystawiennicze, świadectwo charakterystyki energetycznej powinno być umieszczone w widocznym miejscu w budynku.
W celu pełnego wdrożenia postanowień Dyrektywy 2002/91/EC 6 listopada 2008 roku Minister Infrastruktury podpisał 3 rozporządzenia niezbędne do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynków, a mianowicie:

• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku, w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej

• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku, zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego

• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku, zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(źródło: Strona MI www.mi.gov.pl)

27 sierpnia 2009 roku Sejm przyjął nowelizację ustawy prawo budowlane. Ostateczny tekst ustawy po rozpatrzeniu poprawek senatu do pobrania poniżej.

• USTAWA z dnia 27 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami
(źródło: Strona sejmowa - opis przebiegu prac legislacyjnych) Podstawą do sporządzenia świadectwa charakterystyki energetycznej jest charakterystyka energetyczna budynku, określona w dokumentacji technicznej lub dla budynku istniejącego, jeśli brak jest dla niego dokumentacji technicznej - wyznaczana w wyniku inwentaryzacji techniczno-budowlanej. Charakterystyka energetyczna jest to zbiór danych i wskaźników energetycznych budynku dotyczących obliczeniowego zapotrzebowania budynku na energię na cele centralnego ogrzewania, ciepłej wody, wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynku użyteczności publicznej także oświetlenia.

Budynki nie objęte certyfikacją

Obowiązek ustalenia charakterystyki energetycznej budynku w formie świadectwa charakterystyki energetycznej, wynika z ustawy Prawo budowlane. Świadectwa są sporządzane dla budynku oddawanego do użytkowania oraz budynku podlegającego zbyciu lub wynajmowi, także w przypadku, gdy w wyniku przebudowy lub remontu budynku uległa zmianie jego charakterystyka energetyczna.

Przepisów tych nie stosuje się do budynków:

• podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

• używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej;

• przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata;

• niemieszkalnych służących gospodarce rolnej;

• przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/(m2•rok);

• mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku;

• wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.

Inwestor jest obowiązany dołączyć świadectwo charakterystyki energetycznej budynku do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W przypadku gdy budynek lub lokal mieszkalny podlega zbyciu lub wynajmowi, nabywcy lub najemcy powinno być udostępnione świadectwo charakterystyki energetycznej. Brak świadectwa nie uniemożliwia dokonania transakcji i nie stanowi formalnej przeszkody w jej zawarciu.

Osoby uprawnione do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej

• Osoba posiadający uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności: architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub

• Osoba, która odbyła szkolenie i złożyła egzamin przed Ministrem Infrastruktury

• Osoba, która ukończyła przynajmniej roczne studia podyplomowe na kierunkach architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewne w zakresie audytu energetycznego na potrzeby termomodernizacji oraz oceny energetycznej budynków

Oficjalny rejestr osób uprawnionych do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej na stronie Ministerstwa Infrastruktury :
• http://www.mi.gov.pl/2-49b5343ee22d2.htm

Wzory świadectw energetycznych (wg Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku, w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej)

• Świadectwo energetyczne dla budynku mieszkalnego,

• Świadectwo energetyczne dla lokalu mieszkalnego,

• Świadectwo energetyczne dla budynku niemieszkalnego,

• Świadectwo energetyczne dla części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową.